Дали Германија треба да се врати на 40-часовна работна недела за да ја зајакне својата економија во криза? Можноста треба внимателно да се разгледа, вели претприемачот Алберт Заутер, чија семејна компанија „Kern & Sohn“, со седиште во Балинген, произведува ваги. Симболично, самиот Заутер сега ги одмерува аргументите за и против подолга работна недела.
Неговата компанија, водена од осмата генерација на неговото семејство, никогаш не ја вовела 35-часовната работна недела што е стандардна во германската металуршка индустрија. Тие отсекогаш работеле 40 часа, што директорот го смета за поважно од кога било во овие економски тешки времиња, пишува ДВ.
Повеќе луѓе, повисоки трошоци
„Пет часа помалку работа би значело дека ни требаат повеќе луѓе“, објаснува Заутер. „Но, тоа би значело и повеќе договори во рамките на тимовите. Кога сте вие на работа? Кога е некој друг?“ Тој истакнува дека ова би ги зголемило организациските трошоци, а би барало и повеќе пари за канцелариски простор и софтверски лиценци.
Заутер е убеден дека Германија повеќе не може да си дозволи работна недела пократка од 40 часа, првенствено поради нејзините меѓународни конкуренти кои често работат подолго. Тој ја наведува Индија како пример, каде што работната недела трае 45 часа, а која добро ја познава бидејќи дел од производството на неговите ваги се врши во соработка со тамошните компании. „И јас одев на училиште во сабота наутро како ученик во основно училиште. Значи, тоа е можно. Затоа е можно за германската индустрија“, заклучува тој.
Атрактивноста на 35-часовната работна недела
Бидејќи „Kern & Sohn“ не е обврзана со колективен договор, условите за работа се договараат директно со работниот совет. Тие ја фалат работната атмосфера и добриот однос со директорот, но прашањето за работното време е секогаш присутно. Стефан Ротмунд, член на работниот совет, верува дека пократката работна недела би била од корист и за менаџментот.
„Кога барате нови луѓе, сигурно би било попривлечно да можеме да кажеме дека работиме 35 часа неделно“, вели Ротмунд, забележувајќи дека е лично задоволен од својата работа од други причини. Директорот Заутер смета на овие „други причини“. Тој се обидува да привлече нови вработени со посебни бенефиции, како што се субвенција за членство во теретана и малку повисока плата од онаа предвидена во колективните договори. Покрај тоа, вели тој, е отворен за индивидуални договори за скратено работно време за оние кои имаат приватни причини за тоа, на пример, непосредно пред пензионирање или за грижа за членови на семејството.
Бура во Мерцедес-Бенц и остар отпор од синдикатите
Додека во Балинген се водат помирни разговори, темата за работното време предизвикува многу контроверзии во Мерцедес-Бенц. Минатиот петок, вработените во неколку фабрики протестираа против плановите на менаџментот да се врати на 40-часовна работна недела со цел групата да остане конкурентна.
Клучната разлика во споредба со производителот на ваги е тоа што Мерцедес нема да има зголемување на платата како компензација за подолго работно време. Со други зборови, работниците би работеле пет часа повеќе за иста плата.
За синдикатот IG Metall, таков предлог е неприфатлив. Тие веруваат дека тешката ситуација во групацијата е делумно резултат на грешки во менаџментот и дека префрлањето на товарот врз вработените би било само уште една во низата грешки. Наместо тоа, нагласуваат тие, потребни се паметни инвестиции во соодветни иновации.
Дополнително, IG Metall се сомнева дали производителот на автомобили во моментов има доволно работа за 40 наместо 35 работни часа неделно. Да потсетиме дека синдикатот се бореше за работна недела од 35 часа уште во 1980-тите, а таа е на сила во металуршката и електротехничката индустрија од 1995 година. Во источна Германија, колективните договори сè уште предвидуваат 38 часа работа неделно на многу места.
