Објавена е преписка од е-мејл од 2014 година на која се гледа како осудениот сексуален престапник Џефри Епстин бара од член на персоналот да инсталира скриени видеокамери во неговиот дом во Палм Бич, Флорида. Помошникот одговорил дека планира да ги скрие во кутии за марамчиња во куќата. Е-поштата е дел од милиони документи објавени од Министерството за правда на САД (DoJ) минатиот месец, објавува SkyNews.
Во е-пошта од 5 февруари 2014 година, Епстин му пишал на помошникот: „Ајде да земеме три скриени камери со детекција на движење, кои снимаат, ви благодарам“. Пет часа подоцна, тој добил одговор: „Џефри, веќе купив две камери за детекција на движење вчера во продавницата за шпиони во Форт Лодердејл, ги наполнив синоќа и само учам како да ги користам… Моментално ги инсталирам во кутии за марамчиња Kleenex“.
Тимот за податоци и форензика на Sky News разгледува повеќе од илјада фрагментирани видеа објавени од Министерството за правда. Се чини дека многу од нив се снимени во канцеларијата на Епстин во неговиот дом во Флорида.
Едно видео прикажува маж, кој личи на Епстин, како разговара со жени во таа соба. Друга снимка покажува жена како клечи до него. Скај њуз вели дека не може да потврди кога е направена снимката од камерите во канцеларијата.
Според полициските документи, жртвите се плашеле дека тајно се снимаат. Овие е-мејлови и слики, кои се анализирани, сугерираат дека навистина било така. Сето ова доаѓа откако американската обвинителка Пам Бонди повеќе пати се судираше со критичарите за време на долгото сослушување на комисијата претходно оваа недела.
Во среда, Бонди го даде своето прво сведочење под заклетва откако беа објавени досиејата на Епстин, а сослушувањето во еден момент се претвори во расправија со демократите. Преживеаните жртви на Епстин подоцна ја обвинија дека нема емпатија и човечност, додека критичарите велат дека бидејќи не се објавени сите документи и многу од нив биле силно редактирани, некои моќни луѓе продолжиле да бидат заштитени.
Бонди, која како шеф на Министерството за правда на крајот го надгледува објавувањето на досиејата, го бранеше начинот на кој се спроведувал процесот и рече дека „длабоко жали за сè низ што поминала која било жртва, особено поради ова чудовиште“.
Но, таа одби да преземе лична одговорност за почетните неуспеси во заштитата на идентитетот на поединечните жртви во објавените документи. Таа рече дека персоналот, под притисок, направил сѐ што можел.
