Јука Саловара, новоназначениот амбасадор на ЕУ во Велика Британија, треба да стане постојана фигура во британската политика додека владата на премиерот Енди Бурнам се бори со идните односи со блокот. Бурнам беше поотворен од неговиот претходник Кир Стармер, тврдејќи дека сегашниот систем не функционира и дека сите опции, вклучително и повторното приклучување, мора да бидат отворени пред да се состави следниот изборен манифест на лабуристите, објавува The Guardian.
Саловара ја опишува својата улога во наредните години како медијаторска. Како искусен дипломат, тој ќе бара што е прифатливо за двете страни. Тој нема да биде директно вклучен во преговорите, но ќе биде многу близок до нив. „Сите ми велат дека мојата работа е да му го објаснам Лондон на Брисел и Брисел на Лондон“, вели Саловара. Тој нагласува дека Велика Британија останува „првиот и најважен партнер на ЕУ“ и дека постигнатите договори отсекогаш биле заемно корисни.
Враќање во Лондон по 30 години
Саловара е поранешен државен секретар во финското Министерство за надворешни работи и поранешен амбасадор на Финска во ОН. Ова е негова прва работа во Европската комисија, но не и прв престој во Обединетото Кралство. Како млад дипломат во летото 1996 година, тој се занимавал со европски прашања во Лондон на почетокот на ерата „Кул Британија“, непосредно пред Тони Блер да ја преземе власта.
„1990-тите беа време на голем оптимизам“, се сеќава Саловаара. „Светската трговија растеше. Се очекуваше меѓузависноста да донесе безбедност, а глобалните норми и правила се зајакнуваа. Постоеше чувство дека глобализацијата и општиот напредок ќе донесат подобрување за сите.“ Тој потсетува дека тогашната лабуристичка влада била многу блиску до одлуката за воведување на еврото.
Оттогаш, други линии ја презедоа британската политика. Неговата канцеларија на Смит Сквер е само еден кат над онаа што Маргарет Тачер ја користеше во поранешното седиште на Конзервативците, а Најџел Фараж често престојуваше во истата зграда кога беше член на Европскиот парламент.
Првиот самит на Бурнам со ЕУ е планиран за ноември. Саловара вели дека теми како што се тоа како британските трговци можат да ги избегнат плановите на ЕУ за спречување на увоз на субвенционирани кинески производи нема да бидат одлучени тогаш, бидејќи Унијата дотогаш нема да ги финализира своите законски предлози.
Сепак, Саловара верува дека има доволно други теми за самитот да биде значаен, како што се стандардите за храна, поврзувањето на системот за трговија со јаглерод, мобилноста и безбедноста на младите. Кога станува збор за храната, тој истакнува:
„Кога имаме заеднички стандарди, не ни требаат гранични контроли. Речиси 60% од британскиот извоз на храна оди на пазарот на ЕУ, а 70% од увозот на храна доаѓа од ЕУ. Отстранувањето на административните бариери носи бројни придобивки.“
Преговорите за деталите од програмата за размена на млади, вклучително и бројот на лица на возраст од 18 до 30 години кои можат да учествуваат и нивните права на работа и студирање, сè уште се во тек. Според претставници на ЕУ, Обединетото Кралство првично понуди 50.000 места годишно, додека Брисел бара 150.000.
Брисел ја чека одлуката на Лондон
Што се однесува до рамката на идните односи, Саловара вели дека Европа мора да почека што сака Лондон, наместо сама да наметнува заеднички став. „Обединетото Кралство дефинитивно е во движење; тие мора да ја водат таа дискусија и да ги разгледаат опциите, а потоа ЕУ ќе биде подготвена да соработува. Пристапот досега беше чекор по чекор, но овој премиер сака да ги процени сите опции“, додаде тој.
Сепак, Саловара признава дека има тешкотии. Чарлс Грант, раководител на Центарот за европски реформи, рече дека не може да замисли Европа да сака враќање на Обединетото Кралство како полноправна членка ако нема политички консензус во земјата.
„Кога се прави нешто толку фундаментално, обично е паметно да се има силен консензус, но од Велика Британија зависи дали тој консензус треба да се докаже со нов референдум“, коментираше Саловара.
