Google се вклучува во трката за изградба на вселенски центри за податоци и планира уште следната недела да лансира експериментален сателит со големина на фрижидер, кој поседува процесорска моќ еднаква на онаа на еден сервер. Прототипот е дел од проектот „Suncatcher“, преку кој компанијата има за цел да го тестира процесирањето на податоци за вештачка интелигенција во орбитата.
Илон Маск исто така го коментираше планот на Google. Сопственикот на SpaceX предвидува дека, на долг рок, речиси сите компјутерски операции би можеле да се префрлат од Земјата во вселената.
Вештачка интелигенција во орбитата
Компаниите SpaceX на Илон Маск и Blue Origin на Џеф Безос веќе развиваат свои проекти поврзани со центри за податоци во орбитата, а сега им се придружува и Google. Концептот зад проектот „Suncatcher“ е да се искористи речиси постојаната сончева светлина за напојување на моќни системи за вештачка интелигенција надвор од Земјата.
Според The New York Times, овој пристап би можел да го намали оптоварувањето на електричните мрежи на Земјата, како и потрошувачката на вода потребна за ладење на големите центри за податоци. Сепак, технологијата е сè уште далеку од комерцијална примена.
Големи технички предизвици
Google и неговите конкуренти допрва треба да докажат дека концептот на вселенски центри за податоци е технички изводлив и финансиски исплатлив. Клучните предизвици вклучуваат вселенски отпад, зрачење што може да ја оштети електрониката, ладење на опремата и одржување на стабилна врска со голема брзина со Земјата.
Одржувањето претставува посебен предизвик. Додека неисправна компонента во центар за податоци на Земјата може релативно лесно да се замени, поправката на уред што кружи на стотици километри над планетата е многу посложена и поскапа. Постојат и предупредувања во врска со влијанието на ваквите проекти врз животната средина. Големите соѕвездија од сателити би можеле да ја зголемат количината на материјал што согорува при влегувањето во атмосферата, што потенцијално би влијаело на хемискиот состав на атмосферата и на озонската обвивка.
Поради ова, Google засега постапува постепено. Инженерите на компанијата ја тестираат издржливоста на првиот експериментален сателит во лабораториски услови; неговото лансирање е закажано за 1 октомври со ракетата Falcon 9 на SpaceX.
Првиот сателит на 1 октомври
Предвидено е сателитот да остане во орбитата до шест години, по што се очекува да изгори при повторното влегување во атмосферата. Неговата примарна цел е да се тестира како компјутерската опрема функционира во реални вселенски услови.
„Искрено кажано, не очекуваме да имаме нешто оперативно корисно во следните неколку години“, изјави за „Њујорк тајмс“ Џејмс Мањика, потпретседател за истражување во Google. Тој го спореди развојот на проектот со оној на автономните возила – технологија на која Google работи веќе 15 години.
Google планира да лансира уште два сателита до следната година, по што следуваат планови за соѕвездие од 80 сателити кои ќе летаат во блиска формација. Компанијата се надева дека до средината на 2030-тите години, трошоците за вселенски центри за податоци би можеле да станат споредливи со оние на Земјата.
Маск: Речиси сè се сели во вселената
Технологијата моментално е многу ограничена. Со оглед на сегашните можности, чиповите во вселената можат да работат само околу 15 минути пред да мора да се исклучат за да се изладат.
Маск реагираше на веста за проектот на Google предвидувајќи дека огромното мнозинство од компјутерската инфраструктура на крајот ќе се премести во орбитата. „Количината на обработка на податоци во вселената очигледно на крајот ќе достигне 100 проценти од вкупната обработка“, напиша тој на платформата X.
Неговото предвидување моментално е далеку пред можностите на технологијата што Google штотуку почнува да ја тестира. Сепак, фактот што Google, SpaceX и Blue Origin истовремено развиваат слични концепти покажува дека идејата за центри за податоци во орбитата веќе не е само футуристички експеримент.
