Интелигенцијата може да се дефинира како општа ментална способност за размислување, решавање проблеми и учење. Таа вклучува когнитивни функции како што се перцепција, јазик, планирање и меморија.
Секако, постои разлика помеѓу „школска“ и „животна“ интелигенција, но луѓето со ниско ниво на интелигенција често имаат тешкотии во двата аспекта. Бидејќи расудувањето, учењето и решавањето проблеми се клучни елементи на интелигенцијата, таквите луѓе имаат тешкотии во управувањето во сите овие области.
Ова се осум суптилни особини на луѓето со низок коефициент на интелигенција.
Тие не се особено љубопитни
Луѓето со низок коефициент на интелигенција ретко покажуваат интерес за учење нови работи или стекнување подлабоко разбирање на темите. Тие се задоволуваат со површни објаснувања, без потреба да ги истражуваат причините. Тие често имаат посиромашен речник и послаба интелектуална љубопитност. Тие не размислуваат надвор од сопствениот поглед на светот и тешко ги разбираат перспективите на другите луѓе, поради што изгледаат затворени.
Центарот за позитивна психологија на Универзитетот во Пенсилванија ја дефинира отвореноста како подготвеност активно да се бараат докази што ги оспоруваат сопствените верувања и објективно да се разгледаат тие докази. Спротивното е ограничена пристрасност, кога луѓето бараат само работи што ги потврдуваат нивните веќе формирани мислења. Истражувањата покажуваат дека поотворените луѓе постигнуваат подобри резултати на тестовите за когнитивни способности.
Тие имаат тешкотии со адаптирањето на нови ситуации
Луѓето со низок коефициент на интелигенција често имаат тешкотии кога се наоѓаат во нови средини. Планирањето и решавањето проблеми не им доаѓаат лесно, што го отежнува адаптирањето на нови улоги или ситуации. Иако на хартија може да изгледаат компетентни, во реални околности честопати им недостасува менталната флексибилност потребна за наоѓање решенија.
Тие не знаат што не знаат
Луѓето со понизок коефициент на интелигенција честопати ја преценуваат сопствената интелигенција, што е познато како ефект на Данинг-Кругер. Психологот Дејвид Данинг истакна дека луѓето честопати не се свесни за сопственото незнаење. Овој феномен, наречен метанезнаење, подразбира неможност да се препознаат сопствените граници во знаењето. За разлика од поинтелигентните луѓе кои признаваат што не знаат, луѓето со понизок коефициент на интелигенција честопати немаат таков вид интелектуална скромност, што доведува до нереално високо мислење за себе.
Тие го гледаат светот црно-бело
Понискиот коефициент на интелигенција често се поврзува со поедноставен поглед на светот. Таквите луѓе размислуваат во крајности и тешко прифаќаат нијанси или сложеност. Американското здружение на психолози го нарекува овој начин на размислување дихотомно или поларизирано размислување. Луѓето склони кон овој начин на размислување често користат изрази како „секогаш“, „никогаш“ и „невозможно“.
Студија од 2021 година од Јапонија го поврза овој начин на размислување со пониски когнитивни способности и помала желба за учење. Таквите луѓе не се стремат да ги прошират своите хоризонти и да останат во рамките на сопствените верувања.
Тие ретко го менуваат своето мислење
Луѓето со низок коефициент на интелигенција немаат когнитивна флексибилност. Нивните ставови се ригидни и ретко се менуваат, дури и кога се соочуваат со нови информации. Тие често реагираат негативно на интелектуалните предизвици и можат да станат фрустрирани или агресивни кога нивните мислења се оспорени.
Тие едвај размислуваат хипотетички
Поради пониското ниво на интелигенција, овие луѓе тешко размислуваат за ситуации кои не се конкретни и опипливи. Апстрактното и хипотетичкото размислување е проблем за нив, бидејќи се потпираат исклучиво на она што можат директно да го видат или доживеат.
Недостаток на емпатија
Според кинеска студија од 2019 година, поинтелигентните луѓе покажуваат повисоки нивоа на емпатија. Тие имаат поголема способност да ги разбираат другите и поизразена емоционална чувствителност. Спротивно на тоа, луѓето со понизок коефициент на интелигенција често покажуваат помала емпатија кон луѓето околу нив.
Егоцентричност
Разбирањето на туѓата перспектива бара одредено ниво на емоционална и практична интелигенција. Луѓето со понизок коефициент на интелигенција често се фокусирани исклучиво на сопственото искуство и имаат тешкотии да ја видат пошироката слика.
Покажано е дека пообразованите и поотворените поединци се посклони кон пофлексибилен и поширок поглед на светот, додека луѓето со поограничени погледи почесто размислуваат исклучиво за сопствената корист.
Токму тука лежи клучната разлика – образованието и отвореноста ги прошируваат хоризонтите, го поттикнуваат критичкото размислување и развиваат толеранција кон другите.
